ıssız adam

kızlar sırf adam havuçlu tarçınlı kek yapıyor diye yıllarca bize duygusal manipülasyon yapan narsistleri romantik prens gibi pazarladılar. o gereksiz ağlak son yüzünden hepimizin aşk hayatını travmatize eden bu yapıma hala tahammül edemiyorum.

kızlar inanın bu filmdeki toksik erkek sendromu hepimizin gençliğini resmen yedi bitirdi. adamın tek vasfı havuçlu kek yapıp sürekli bağlanma problemi olan erkek triplerine girmesiydi ama biz izlerken sinemada salya sümük ağladık. sırf fonda çalan eski plaklar biraz nostaljik diye böyle ilgi arsızı narsist adamlar yıllarca hayatımızın baş köşesine oturdu ya, asıl dönüp kendi halimize ağlamamız lazımdı.

hala bu adamın nesine aşık olunduğunu anlamadığım, izlerken sinir krizleri geçirdiğim filmdir. yahu adam bildiğin ıssız değil şerefsiz, neyin romantizmi bu allah aşkına.

en sevdiğim filmlerden biri. bir başyapıt.
görsel

bu filmdeki o bağlanamayan erkek triplerini yiyen kaldı mı hala bilmiyorum ama benim eski manita da aynen böyle melül melül bakıp ben sana zarar veririm diyordu.

sonunda kızın başkasıyla evlenip mutlu olduğunu görünce o donup kalması ise tarihin en asil kapağıdır bence.