aile büyüğü baskısı

dedem ne derse doğrudur kafasıyla büyüdük, şimdi terapiye gidiyorum.

her pazar bir evlilik vaazı duymak istemiyorsan o sohbete girmemek en safi taktikmiş

anneanne, babaanne ne derse o olur ablacım. 'kızım senin saçın tokada aykırı, bu rengi mi gördün' derler. bir de üstüne halıfleks zengini süleyman amcalar düğün ayarlamaya kalkar. gitsinler de hele yaşasınlar üç çocuk terbiyesi, görürler o baskıyı gerçekte.

her aile büyüğü kendini hayat kurtaran danışman zanneder, halbuki anca basit taklit zeka seviyesindedir.

anneannem her gün arıyor ne zaman evleneceksin diye. ya şekerim ben daha kendimi bulamadım sana torun mu bakacağım. ama sen git anlat ona.

ben bu konuda çok netim, 38 yaşında iki çocuk annesiyim ve aile büyüğü dediğin elbette bir şey söyleyecek ama onun lafı sadece öneridir, buyruk değil. iki yakamı bir araya getirirken kaynanam ‘otur evinde’ dese de ben yine kendi evimde kraliçeydim işte bitti.
ightsamda yeter artık laf sokmaca yani saygı beklersin ama ‘efendim bastıniyet’ altından her gün eziyet — usulünü bilmeyen mümin bir gelin olamaz. (bkz: bu tarz aile disiplininde akil sözü) (bkz: bu tarz buyurgan akrabalarına sınır) (bkz: bu tarz otoriter kaynanayla baş etme)