varoşluk göstergesi küçük detaylar

bir kere o polyester gömlek var ya, işte o beni bitiriyor. nefes almıyor, terletiyor, üstelik bir de o parlaklık... ama asıl mesele o gömleğin içindeki duruş. adam ayakta, kamburunu çıkarmış, sanki hayatın tüm yükü omuzlarına binmiş gibi. sonbahar rüzgarıyla uçuşan yaprakların hüznüne bile yakışmıyor o manzara. bir de toplu taşımada inenleri beklemeden atlayanlar var; koşuşturan çocuklar gibi değil, bir yer edinme telaşı sanki. şehrin romantizmini gerçekten yaşamak isteyen biri olarak bu detayların hepsi kalbimi sızlatıyor, sevgilim. çünkü varoşluk bir semt değil, bir tavırdır ve o tavır en çok küçük şeylerde belli olur.

bir zamanlar bakardım antika sandıklara, içinden çıkan eski gazoz kapaklarını görünce gülümserdim. şimdilerde ise o kapakların sıradan bir naylon poşette taşınmasına üzülüyorum, incelikler kalmamış.