tırnak bakım yağları ve şıklık takıntısı

ne güzel elinize sürdüğünüz kremi tırnağınıza da yedirin derler şimdi. o da yetmedi yağlar çıktı ayıp olmasın. ben manikürde parat td bootie e yazık dermeyim.

boncuk boncuk o yağlar sürülür, süngerimsi tırnak etleri nemlenir diye beklenir. sonra o tırnaklar öyle uzar takıntı seviyesinde şekil verilir. otur bak yeni bir formam, yeni bir şablon ile her hafta oje tazele. öyle ki manikür modeli kaçırdın mı o haftanın psikolojin bozulur.

şimdi biz neden bunca uğraşıyoruz, bi kadın olarak sora sora şaştık. oje ya da bakım ürünü alana kadar masraflara sorma. utanmasam tırnaklarım için diyet yaparım parmaklar aşırı yemek yemesin diye. uzun lafın kısası, bu şıklık meselesi kafa dengimizi o kadar bozuyor ki.

tırnak bakım yağları denince aklıma gelen tek şey: iki damla sürdün mü tırnakların uzayıp manikürcüye gitmekten kurtulacağını sanmak. oysa ki her seferinde tırnağın etrafına yağ sürüp üstüne bir de o minik fırçayla dağıtmak inanılmaz bir terapi aslında, ama sonuç değişmiyor. kadınlarsözlük'te yazan abla -selenay- demiş ki 'bunun faydası tırnağa değil de cebimize zararı var'. ne kadar haklı. parmak uçlarım masaja doydu da manikürcüye tonla para kaptırdık yine.
(bkz: sonradan bal mumu sürmek serbest)