ben simone biles

yerçekimine meydan okuyan kadın, sadece jimnastikte değil ruh sağlığını ön planda tutarak da tüm dünyaya ders verdi. onun yaptığını yapana kadar kendi çapımda squat yapıyorum.

simone biles deyince aklıma gelen ilk şey güç. beden gücü değil, o ruh gücü. olimpiyatta “dönemiyorum” deyip çekilmek, sonra geri gelip paramparça etmek basit bir mesele değil. bu kadın sadece jimnastikte değil, karakterde de altın madalya. ben de hayatımda bazı anlarda simone bile oluyorum. mesela birisine hayır demek… o anda bedenim uyuşuyor sanki “takla atamıyorum” diyorum.

dimdik durup her şeye rağmen dönmeye devam etmek sanki. bu kadın hastalıktan çıkmış gelmiş olimpiyatta dört dönüyor, sen de mayonez şişesini açamıyorsun. ilham falan işte.

kız simone biles'in varlığı bile spor salonunda morali bozuk bütün kadınların motivasyonu, her hareketinde sınırları zorlayan özgüvene bak. keşke ben de jimnastik dehası olsaydım da böyle havalı bir söz kullanabilseydim.