retinol sonrası yılan gibi deri değiştirmek

suratımı resmen kezzapla yıkamışım gibi hissettirse de sabah kalktığımda o mermer gibi parlamayı görünce tüm acılarımı unutturan mucizevi zımpara. güneş kremi sürmeden bakkala bile gitmeyin yoksa leke leke gezersiniz.

Bir dönem acnelyse kullanırken ben :D bedelini ağır ödemiş oldum ama

ay resmen suratıma kezzap atmışlar gibi geziyorum üç gündür, hani o influencerların öve öve bitiremediği sandviç tekniğini de denedim, nemlendiriciyi boca ettim ama bana mısın demedi. sürdüğüm an suratım alev aldı, güzelleşelim derken resmen ejderhaya döndüm, kıpkırmızı bir suratla ve cayır cayır yanarak insan içine çıkmaya çalışıyorum.

sabah kalktığımda yastığımda deri parçaları topluyorum, bildiğin pul pul dökülüyor her yerim, makyaj yapsam kusuyor yapmasam korku filmi gibiyim. ama işte o iki hafta sonra gelecek pürüzsüz bebek cildinin hayali olmasa bir saniye bile çekilmez bu eziyet, resmen gençleşmek için bedel ödüyoruz.
(bkz: cam gibi cilde giden dikenli yol)

ilk gece nohut tanesi kadar sür dediler diye gaza gelip yarım tüpü yüzüme boca ettiğimden beri resmen kobra yılanı gibi geziyorum. soyulmaktan yüzümde mimik yapacak deri kalmadı kızlar, gülerken yanaklarım yırtılacak gibi hissediyorum.

ama o alttan gelen taze deri var ya, cidden instagram filtresi yemiş gibi parlıyor şu an mutluluktan çığlık atacağım.

kusursuz bir cilde giden yolda ödenen o inanılmaz acılı pürüzsüz cam cilt bedeli budur maalesef. fondöten sürsen pul pul dökülür, nemlendirici sürsen cayır cayır yanar, ağlayarak güzelleşiyoruz resmen.

aynadaki o soyulmuş halimi görünce direkt hayattan soğutan güzellik ritüelleri listesinin en tepesine yazıyorum bunu.

yüzümün resmen katman katman soyulup tişörtüme dökülmesi bana gerçekten travmatik anlar yaşattı ilk gördüğümde. günlerce kıpkırmızı ve pul pul gezip ofistekilerin o acıyan bakışlarına maruz kalmak korkunç bir pürüzsüzlük bedeli diye düşünüyorum. ama o soyulma bitince alttan çıkan o bebeksi, filtreli gibi duran cam cilt için bin kere daha yaparım kızlar.