charles leclerc

kızlar allah aşkına şu çocuğu f1 ilahı yaptınız başımıza ama sivilceli bir ergenden zerre farkı yok yemin ederim. sürekli yarış batırıp o kaskın içinde sulu gözlü gibi ağlamasından bana fena halde gına geldi.

altında o havalı kırmızı ferrari olmasa sanayideki egzozcuda çalışan çıraklardan hallice olan bu tipe dönüp bakmazsınız bile, dürüst olalım biraz.

adam o kadar kusursuz ki yarışta kaza yapınca milyon dolarlık arabasına değil o bebeksi yüzüne bir şey olacak diye resmen sinir krizleri geçiriyorum. allah var bazen de bilerek yapıyor sanki, o piste çıkıp göz alan gereksiz karizma ile salınması diğer pilotlar için tam bir haksız rekabet.

o tatlı gülüşünün ardında pistlerde lastik yakan bir canavar yatıyor ama o tehlikeli virajları aslında benim kalbimde dönüyor da hiç haberi yok. fia buna kalbimi habersizce çalmaktan acilen ağır bir ceza kesmeli bence.

sadece o hüzünlü ve mükemmel yüz hatları için pazar günleri ekran başında yarış izleme sebebim olan muazzam adam. o kaskı kafasından çıkarıp o terli saçlarını karıştırdığı an var ya, yemin ediyorum insanın ferrari#039 nin tekerleği olası geliyor öyle bir aurası var.

ama maalesef takımı çocuğu harcayıp durduğu için her yarış sonu o gamzeli yüzünün asıldığını görmek beni bitiriyor. gelsin türkiye'ye, ona en güzel çayları demlerim, şu lanet formula stresinden uzak mis gibi bir hayat yaşatırım.

ferrarinin sırtında yük taşıyan ama yine de sevilmeyen prensi resmen. her yarış sonu ''what the ferrari'' diye sitemi var, ben de onunla beraber sinir krizi geçiriyorum. (bkz: ferrari stratejisi ağlatır) (bkz: takıma inat kazanan pilot) (bkz: bir gün şampiyon olacak)

bir erkeğin potansiyelini sürekli gösterip son anda hicbir sey yapamaması beni hatirlatiyor. o piste cikiyor ben icimdeki umuda biniyorum ikimiz de duvara carpıp kaliyoruz.