imposter sendromu

aslında çok başarılı, donanımlı ve zeki olduğu halde kişinin tüm bu başarıları "şans eseri" kazandığını sanması ve bir gün herkesin onun bir "sahtekar" olduğunu anlayacağından korkmasıdır. özellikle kariyer basamaklarını tırmanan kadınların gizli kabusudur.

Yaşadığım şeyin adını öğrendim. Bitek ben böyleyim sanıyordum.

bir işe başlarken herkes benden daha yetenekliymiş gibi hissetmek resmen travma. aslında çoğu kişi de aynı korkuyu yaşıyor ama işte zihin oyuncakları. biraz nefes al, iç sesini yatıştır.

iş hayatında herkesin bir noktada karşılaştığı, başarılarını şansa veya başka faktörlere bağlama hali. özellikle genç ve hırslı kadınların sıkça yaşadığı bu durum, aslında ne kadar donanımlı olduğunun bir göstergesi. çünkü gerçekten yetkin olanlar sürekli daha fazlasını kovalar, o yetersizlik hissi de gelişimin bir parçası. yeter ki o sese kulak verip durma, azminle o 'ben olamam' düşüncesini yenmek çok keyifli bir zafer aslında.

işte başardıklarınızı şansa bağlayıp bir gün herkesin sizi yetersiz göreceğini düşünmek. oysa o duygu, fark ettiğinizden daha yaygın.

işte kendini yetersiz hissedip herkesin bir gün senin sahtekar olduğunu anlayacağını düşünmek, brunch fotoğrafı filtrelerken kapandığım o anlar.

o anki başarınızın tesadüf olduğuna o kadar inanırsınız ki bir gün her şeyin ortaya çıkmasından korkarsınız. ben mesela iş yerinde terfi aldığımda ilk günler 'herkes beni yanlış mı tanıyor?' diye düşündüm. oysa sonra fark ettim ki bu duygu çoğu insanın sırtında bir yük gibi taşıdığı bi illüzyon, gerçek değil. kabullenmesi zor ama zamanla insan kendine güvenmeyi öğreniyor.

derslerde iyi not alsam bile 'aslında beceremiyorum' diye düşünüp strese giriyorum. ya bir gün anlarlarsa diye korkuyorum, tıpkı çocukken oyunbozanlık yaparken yakalanma korkusu gibi. meğer herkes yaşıyormuş bunu, biraz rahatlattı beni.

doktoraya başladığımda herkes benden daha zeki sanıyordum, meğer kendime oyun oynuyormuşum. kadın olarak bu alanda var olmak başlı başına savaşken, bir de iç sesin kumpası işte.

başarılarını hak etmediğini düşünüp sürekli birilerinin seni ifşa edeceğini sanmak, kadınlarda inanılmaz yaygın bi durum. oysa o terfi ya da proje tebrikleri kendini göstermek için var, kabiliyetinin karşılığı. her an herkes senden daha iyimiş gibi hissetmek yoruyor ama aslında bu bi nevi özgüven hırsızı. bu tarz bir psikolojik rahatsızlıkmış