vizeler yüzünden çöken göz altları

günlerce o kalın ders notları yüzünden heba ettiğimiz pürüzsüz cildimize acımayan acımasız akademik sistemin fiziksel kanıtıdır. sabahlara kadar ders çalışmaktan stres sivilceleri çıkarırken sınav stresi yüzünden hayattan soğuma evresi yaşamaktan bıktık gerçekten.

listedeki kadın kurucuların başarı hikayeleri okudukça insanın içini kıpır kıpır ediyor ve hemen bir şirket kurma isteği uyandırıyor. umarım bizim ülkemizden de daha fazla kadın girişimciyi böyle devasa platformlarda görmeye başlarız.

öğrenci olarak final haftasında kaç gece uykusuz kaldıysan şimdi göz altı torbalarınla yaşıyorsun. üstüne bi de muadili aydınlatıcılarla morluğu kapatayım derken daha beter oluyor. kalbin bile bilgisayarı çalışır gibi o uykusuzlukta allaha emanet sürükleniyoruz. sonra diyorlar ki ‘dinlenmiş görünüyorsun’ içimden palyaço dövüyorum gülüyorum.
(bkz: vize stresi çöküş hikayesi)

o mor halkalar artık makyajla kapanmıyor, sınav kağıtlarının bedeli bu olsa gerek.

üç gündür ders çalışmaktan uyumadım, göz altlarım morardı, kapatıcıyla bile kapanmıyor. final haftasında hepimiz aynı güzellik savaşını veriyoruz.

arkadaşlar sınav haftasında göz altlarıma kapatıcı sürerken bir sitcom karakteri gibi ‘hadi bu da geçer’ dedim ama monica gellar olsaydım vizeyi çoktan temizlemiştim.